Preventie van darmkanker

Algemene informatie over darmkanker

Darmkanker is een ziekte waarbij kwaadaardige (kanker)cellen zich vormen in het weefsel van de dikke darm of het rectum.
De dikke darm maakt deel uit van het spijsverteringsstelsel. Het spijsverteringsstelsel haalt voedingsstoffen (vitaminen, mineralen, koolhydraten, vetten, eiwitten en water) uit voedsel en verwerkt deze, en helpt afvalstoffen uit het lichaam te verwijderen. Het spijsverteringsstelsel bestaat uit de mond, keel, slokdarm, maag en de dunne en dikke darm. De dikke darm is het eerste deel van de dikke darm en is ongeveer 1,5 meter lang. Het rectum en het anale kanaal vormen samen het laatste deel van de dikke darm en zijn 15 tot 20 centimeter lang. Het anale kanaal eindigt bij de anus (de opening van de dikke darm naar de buitenkant van het lichaam).

Preventie van darmkanker

Het vermijden van risicofactoren en het versterken van beschermende factoren kan helpen kanker te voorkomen.
Het vermijden van risicofactoren voor kanker kan helpen bepaalde vormen van kanker te voorkomen. Risicofactoren zijn onder andere roken, overgewicht en te weinig lichaamsbeweging. Het versterken van beschermende factoren, zoals stoppen met roken en meer bewegen, kan ook helpen sommige vormen van kanker te voorkomen. Bespreek met uw arts of een andere zorgverlener hoe u uw risico op kanker kunt verlagen.

De volgende risicofactoren verhogen het risico op darmkanker:

1. Leeftijd

Het risico op darmkanker neemt toe na de leeftijd van 50 jaar. De meeste gevallen van darmkanker worden na de leeftijd van 50 jaar vastgesteld.

2. Familiale voorgeschiedenis van darmkanker
Het hebben van een ouder, broer, zus of kind met darmkanker verdubbelt het risico op darmkanker.

3. Persoonlijke geschiedenis
Een voorgeschiedenis van de volgende aandoeningen verhoogt het risico op darmkanker:

• Eerdere darmkanker.
• Adenomen met een hoog risico (colorectale poliepen die 1 centimeter of groter zijn of die cellen bevatten die er onder een microscoop abnormaal uitzien).
• Eierstokkanker.
• Ontstekingsziekten van de darmen (zoals colitis ulcerosa of de ziekte van Crohn).

4. Erfelijk risico

Het risico op darmkanker is verhoogd wanneer bepaalde genveranderingen die verband houden met familiaire adenomateuze polyposis (FAP) of erfelijke niet-polyposis darmkanker (HNPCC of Lynch-syndroom) worden overgeërfd.

5. Alcohol

Het drinken van drie of meer alcoholische dranken per dag verhoogt het risico op darmkanker. Alcoholgebruik wordt ook in verband gebracht met het risico op het ontstaan ​​van grote adenomen (goedaardige tumoren) in de dikke darm.

6. Sigaretten roken
Roken wordt in verband gebracht met een verhoogd risico op darmkanker en overlijden aan darmkanker.
Roken is ook gekoppeld aan een verhoogd risico op de vorming van colorectale adenomen. Rokers die een operatie hebben ondergaan om colorectale adenomen te verwijderen, lopen een verhoogd risico dat de adenomen terugkeren.

7. Race
Afro-Amerikanen hebben een verhoogd risico op darmkanker en overlijden aan darmkanker in vergelijking met andere bevolkingsgroepen.

8. Obesitas
Overgewicht is gekoppeld aan een verhoogd risico op darmkanker en overlijden aan darmkanker.

De volgende beschermende factoren verlagen het risico op darmkanker:

1. Lichamelijke activiteit

Een levensstijl met regelmatige lichaamsbeweging wordt in verband gebracht met een verlaagd risico op darmkanker.

2. Aspirine
Uit onderzoek is gebleken dat het gebruik van aspirine het risico op darmkanker en het risico op overlijden aan darmkanker verlaagt. Deze risicovermindering begint 10 tot 20 jaar nadat patiënten met aspirinegebruik zijn begonnen.
Mogelijke risico's van dagelijks of om de dag gebruik van aspirine (100 mg of minder) zijn onder andere een verhoogd risico op een beroerte en bloedingen in de maag en darmen. Deze risico's kunnen groter zijn bij ouderen, mannen en mensen met aandoeningen die gepaard gaan met een hoger dan normaal risico op bloedingen.

3. Combinatietherapie met hormoonvervanging
Studies hebben aangetoond dat gecombineerde hormoonvervangende therapie (HRT) met zowel oestrogeen als progestageen het risico op invasieve darmkanker bij vrouwen na de menopauze verlaagt.
Bij vrouwen die gecombineerde hormoonvervangende therapie gebruiken en darmkanker ontwikkelen, is de kanker echter vaker al in een gevorderd stadium wanneer deze wordt vastgesteld en neemt het risico om aan darmkanker te overlijden niet af.
Mogelijke nadelen van gecombineerde hormoonvervangende therapie (HRT) zijn onder andere een verhoogd risico op:

• Borstkanker.
• Hartziekte.
• Bloedstolsels.

4. Verwijdering van poliepen
De meeste darmpoliepen zijn adenomen, die zich tot kanker kunnen ontwikkelen. Het verwijderen van darmpoliepen die groter zijn dan 1 centimeter (ter grootte van een erwt) kan het risico op darmkanker verlagen. Het is niet bekend of het verwijderen van kleinere poliepen het risico op darmkanker ook verlaagt.
Mogelijke complicaties van het verwijderen van poliepen tijdens een colonoscopie of sigmoïdoscopie zijn onder andere een scheur in de darmwand en bloedingen.

Het is niet duidelijk of de volgende factoren van invloed zijn op het risico op darmkanker:

1. Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's) anders dan aspirine
Het is niet bekend of het gebruik van niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen of NSAID's (zoals sulindac, celecoxib, naproxen en ibuprofen) het risico op darmkanker verlaagt.
Uit onderzoek is gebleken dat het gebruik van het niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddel celecoxib het risico verlaagt dat colorectale adenomen (goedaardige tumoren) terugkeren na verwijdering. Het is echter niet duidelijk of dit ook leidt tot een lager risico op darmkanker.
Het gebruik van sulindac of celecoxib blijkt het aantal en de grootte van poliepen in de dikke darm en endeldarm van mensen met familiaire adenomateuze polyposis (FAP) te verminderen. Het is echter niet duidelijk of dit ook leidt tot een lager risico op darmkanker.
Mogelijke schadelijke effecten van NSAID's zijn onder andere:

• Nierproblemen.
• Bloedingen in de maag, darmen of hersenen.
• Hartproblemen zoals een hartaanval en hartfalen.

2. Calcium
Het is niet bekend of het innemen van calciumsupplementen het risico op darmkanker verlaagt.

3. Dieet
Het is niet bekend of een dieet met weinig vet en vlees en veel vezels, fruit en groenten het risico op darmkanker verlaagt.
Sommige onderzoeken hebben aangetoond dat een dieet met veel vet, eiwitten, calorieën en vlees het risico op darmkanker verhoogt, maar andere onderzoeken hebben dit niet bevestigd.

De volgende factoren hebben geen invloed op het risico op darmkanker:

1. Hormoonvervangende therapie met alleen oestrogeen
Hormoonvervangende therapie met alleen oestrogeen verlaagt het risico op invasieve darmkanker of het risico om aan darmkanker te overlijden niet.

2. Statines
Uit onderzoek is gebleken dat het gebruik van statines (cholesterolverlagende medicijnen) het risico op darmkanker niet verhoogt of verlaagt.

Klinische onderzoeken naar kankerpreventie worden gebruikt om manieren te onderzoeken waarop kanker kan worden voorkomen.
Klinische onderzoeken naar kankerpreventie worden gebruikt om manieren te onderzoeken om het risico op het ontwikkelen van bepaalde soorten kanker te verlagen. Sommige onderzoeken naar kankerpreventie worden uitgevoerd met gezonde mensen die geen kanker hebben gehad, maar wel een verhoogd risico op kanker hebben. Andere onderzoeken worden uitgevoerd met mensen die kanker hebben gehad en proberen te voorkomen dat ze opnieuw kanker van hetzelfde type krijgen of om hun kans op het ontwikkelen van een nieuw type kanker te verlagen. Weer andere onderzoeken worden gedaan met gezonde vrijwilligers van wie niet bekend is dat ze risicofactoren voor kanker hebben.
Het doel van sommige klinische onderzoeken naar kankerpreventie is om te achterhalen of acties die mensen ondernemen kanker kunnen voorkomen. Dit kunnen bijvoorbeeld meer bewegen, stoppen met roken of het innemen van bepaalde medicijnen, vitaminen, mineralen of voedingssupplementen zijn.
Er worden nieuwe manieren onderzocht om darmkanker te voorkomen in klinische studies.

Bron: http://www.chinancpcn.org.cn/cancerMedicineClassic/guideDetail?sId=CDR258007&type=1