Baarmoederhalskanker
Korte beschrijving:
Baarmoederhalskanker, ook wel baarmoederhalskanker genoemd, is de meest voorkomende gynaecologische tumor in het vrouwelijke voortplantingssysteem. HPV is de belangrijkste risicofactor voor deze ziekte. Baarmoederhalskanker kan worden voorkomen door regelmatige screening en vaccinatie. Baarmoederhalskanker in een vroeg stadium is goed te genezen en de prognose is relatief gunstig.
Epidemiologie
De WHO meldde in 2018 dat de wereldwijde incidentie van baarmoederhalskanker ongeveer 13 per 100.000 mensen per jaar bedraagt, en dat het sterftecijfer ongeveer 7 per 100.000 mensen is die aan baarmoederhalskanker overlijden. In 2018 waren er ongeveer 569.000 nieuwe gevallen van baarmoederhalskanker en 311.000 sterfgevallen, waarvan 84% plaatsvond in ontwikkelingslanden.
De incidentie en sterfte door baarmoederhalskanker zijn de afgelopen 40 jaar wereldwijd aanzienlijk gedaald. Dit hangt samen met de verbetering van gezondheidsvoorlichting, HPV-vaccinatie en screening op baarmoederhalskanker.
De ziekte komt het meest voor bij vrouwen van middelbare leeftijd (35-55 jaar). In 20% van de gevallen komt de ziekte voor bij personen ouder dan 65 jaar en bij jongeren is ze relatief zeldzaam.
Diagnostische methoden voor baarmoederhalskanker:
1. Cytologisch onderzoek van een cervixcurettage.
Deze methode kan voorstadia van baarmoederhalskanker en baarmoederhalskanker in een vroeg stadium opsporen. Omdat er een vals-negatieve kans van 5% tot 10% is, moeten patiënten regelmatig worden onderzocht.
2. Jodiumtest.
Normaal plaveiselepitheel van de baarmoederhals en vagina is rijk aan glycogeen en kan bruin gekleurd worden met een jodiumoplossing, terwijl erosie van de baarmoederhals en abnormaal plaveiselepitheel (waaronder atypische hyperplasie, carcinoma in situ en invasief carcinoom) niet voorkomen en niet gekleurd zullen worden.
3. Biopsie van de baarmoederhals en het baarmoederhalskanaal.
Als de cytologie van het baarmoederhalsuitstrijkje graad III ~ IV is, maar de baarmoederhalsbiopsie negatief is, moeten meerdere weefselmonsters voor pathologisch onderzoek worden afgenomen.
4. Colposcopie